dag 2

Wij worden wakker tot een mooi uitzicht, in een veel te duur en veel te luxe restaurant. Hoe meer ik rond kijk, hoe meer ik het gevoel begin to krijgen dat Parijs verandert is. Ik ben er al zo een 20 jaar niet geweest, dus dat kan kloppen. Ik kan alleen mijn vinger er niet opleggen.. de gebouwen, de mensen.. die zijn nog steeds dezelfde. toch is er iets anders aan ze?

Nou goed, we nemen een echt Parijs ontbijt, met croissants en zoete broodjes. Het is zondag, en ook nog 5 mei. dat is een feestdag! We laten ons alles goed smaken en gaan meteen door naar het allerbeste en allermooiste van Parijs.

De Metro!

Wat had je dan gedacht? De Metro van Parijs is echt zo goed. Het maakt niet uit waar je in Parijs bent, of wanneer. Het enige wat je nodig hebt is een metrokaartje en de naam van het station bij waar je slaapt en.. je verdwaalt nooit! Ja, dat is voor mij wel eens een probleem. maar niet in Parijs. Je kan naar hartelust zwerven, het maakt niet uit. Want in plaats van stomme kaartjes en rondlopende singels hebben ze dit: 

En dat hadden ze ook al toen we in Amsterdam maar een heel klein baby-metro lijntje hadden. Lekker toch?

Ook in de metro is er iets veranderd. Ik weet nog steeds niet precies wat. De stoelen zijn hetzelfde. De naambordjes ook. Is het muziekdeuntje veranderd bij aankondigingen? Weet ik niet zeker.. maar dat is t hem niet.

De kids weten de Metro in ieder geval op waarde te schatten; ze zijn helemaal in vervoering en kijken hun ogen uit!

Oh ja, Rem staat erop dat we dat andere ding doen waar Parijs om bekend is.

dat ding dus. Ik probeer Rem uit z'n hoofd te praten dat we erin gaan. In mijn herinnering is het duur en nauwelijks de moeite is want je mag toch alleen naar de 2de verdieping.

Maar goed, hij moet en hij zal. En de prijs valt eigenlijk best mee? Zeker omdat Jan en Robin er toch niet zo een zin in hebben. 

dus, wij in dat ding. En het moet gezegd worden, het uitzicht is prachtig.

Daarna door met de Metro, en uit op een mooi stukje. We wandelen verder, en Jan heeft een verborgen plekje voor onze lunch. Stukje wandelen, gevolgd door idiote toetjes..

Montmartre op (te druk) (veel te druk) (en ik kan beter tekenen) (wat Robin dan ook mag denken)

Maar Jan en ik zijn er eindelijk achter wat er nou zo anders is geworden!

Het is schoon!! De hele stad is schoon!! Nauwelijks zwerfafval. Geen overvloeiende vuilnisbakken, geen stank.. geen zwartgeblakerde huizen.. en schoon water! Dat maakt echt wel een verschil! Heerlijk verpozen zo. 

Dan door naar La Planque; door Rem en Robin onmiddellijk bestempeld als hun thuis restaurant. Lekker eten, en de eigenaar is echt erg grappig. En Iers, dus dat communiceert wat makkelijker voor die twee.

Maar goed, aan al dat moois komt toch een eind, dus zeggen wij Parijs gedag, en kruipen in de nachtbus. De kids zijn zo moet dat ze bijna meteen slapen.

En ergens tegen de ochtend… zitten we plots in de bergen!