dag 3

 

om 6:00 uur stappen we over op een plaatselijke bus. Helaas hadden we niet helemaal verwacht hoe wild dat er aan toe zou gaan; de buschauffeur scheurt omhoog en omlaag, van de ene haarspeldbocht naar de andere. Dat wordt Robin toch te veel. Ze gaat over haar nek. Er is niks aan te doen, buiten haar een doekje aan rijken. De bus gaat er niet rustiger om, en opstaan is onmogelijk. 

Sorry meneer de buschauffeur. Maar dat gebeurt je wel vaker denk ik?

Gelukkig kan Robin zich even omkleden als we uit de bus zijn. We hebben uitvoerig contact gehad met Bennoit. Hij heeft de stage geregeld en spreekt goed engels!! Heel fijn, want dat is op “Domain du Taille” bij de receptie niet zo. Jan kreeg niet helemaal geregeld dat wij opgehaald zouden worden, maar dankzij Bennoit staat er toch een auto klaar! Niet helemaal deze, maar wel een echte Jeep!

En gelukkig maar, we rijden een of ander— ik denk dat het eigenlijk een mountainbike weg was? spoor over, en komen na ongeveer tien minuten hobbelen (Gaat t Robin? Ja hoor.) aan op het Dumain do Taille.

Goed, ik was al behoorlijk lekker gemaakt. Foto’s, en toen kwamen we ook nog allemaal Rhône dal bordjes tegen (ik ben veel in het Rhône dal in zwitserland geweest als kind en daar ik het ook prachtig.) Maar het is hier echt heel bijzonder!! Dit is ons uitzicht!

 

ons huisje…

twee kamers. Kids blij, wij blij. Oh, en deze beviel mij ook wel:

hmm een bad en een douche. Echt wel fijn want ‘s avonds is het fris hier!

Er is ook een buiten Dojo.

Maar die hebben we niet gebruikt. We zaten lekker hier:

Ik zal de rondleiding verder aan Rem overlaten. Die kan het beter.

(film)

(ps, minuut 3 tot 8 kan je beter overslaan als je snel wagenziek wordt. dat is kikkers zoeken en rondlopen.)